રંજ ઇસકા નહીં કિ હમ ટૂટે, યે તો અરછા હુઆ, ભરમ ટૂટે!

જુલાઇના આરંભના દિવસો હતા. સેન્ટ્રલ આફ્રિકાનાં ગાઢ જંગલોને અડીને આવેલા એક નાનકડા શહેરના એક બેઠા ઘાટના મકાનમાં એક ભયંકર ખૂની ખેલ ભજવાઇ રહ્યો હતો. હબસી બાળકોના સ્વાસ્થ્ય સંબંધમાં રિસર્ચ વર્ક કરતો બત્રીસ વર્ષનો અમેરિકન પુરુષ નામે પીટર એના ડ્રોઇંગરૂમમાં બેઠો હતો, ત્યાં એની ખૂબસૂરત યુવાન પત્ની નેન્સી ઉમળકાભેર ધસી આવી અને એને વળગી પડી.

‘ડિયર, હું આ ગઇ અને આ આવી! થોડુંક શોપિંગ કરવું જરૂરી છે. મને ખબર છે કે તું મારા વગર એક મિનિટ પણ રહી શકતો નથી, પણ શું કરું? જવું જરૂરી છે. ટેક કેર…’ પછી ‘પાર્ટિંગ કિસ’ આપતાં નેન્સી મનોમન બબડી ઊઠી, ‘બસ, હવે તારી જિંદગીના બહુ જૂજ દિવસો બાકી બરયા છે. અત્યારે ભલે તું મારા વિના રહી ન શકતો હોય, પણ મર્યા પછી ઉપર તો તારે એકલા જ રહેવાનું છે.’

‘મારે પણ એકાદ કલાક માટે બહાર જવું પડે તેમ છે, હની! એકાદ જૂના ફ્રેન્ડના ઘરે જઇને મૈત્રીની હૂંફ મેળવી આવું. ટેક કેર, ડાર્લિંગ…’ પછી નેન્સીના લીસ્સા, ઉત્તેજક ઓષ્ઠ ચૂમતાં એ પણ મનોમન બબડી રહ્યો, ‘હું મારા વનસ્પતિ નિષ્ણાત મિત્ર પાસેથી મારા માટે દોસ્તીની ઉષ્મા અને તારા માટે મોતની ટાઢક માગતો આવું છું. સા… બેવફા નાગણ…! તું શું એમ સમજે છે કે મને તારા લફરા વિશે કશી ખબર નથી? તને તો એવા મોતે મારવાનો છું કે ઉપર ગયા પછી નર્ક પણ તમે મીઠું લાગશે.’

પીટર અને નેન્સી એકબીજાને ભારત-પાકિસ્તાનની જેમ નફરત કરતાં હતાં અને જાહેરમાં લયલા-મજનૂની જેમ ચાહતાં હતાં. ખરેખર તો પ્રેમ કરવાનો અદ્ભુત અભિનય કરતાં હતાં. લગ્નજીવનનાં પાંચ વર્ષ તો પસાર થઇ ચૂકયાં હતાં, બાકીનાં વર્ષોપણ આમ ને આમ જ પસાર થઇ ગયાં હોત, પણ વરચે બે નાનકડી ઘટનાઓ એવી બની ગઇ કે પતિ-પત્ની વરચેનો સાચો પ્રેમ ઊડી ગયો અને દંભની દુર્ગંધ પાછળ છોડતો ગયો.

ઘટના પહેલી. નેન્સી એક વર્ષ પહેલાં પીટરને પૂછ્યા વગર એકલી જઇને પોતાની જિંદગીનો પચાસ હજાર પાઉન્ડનો ઇન્સ્યુરન્સ ઉતારી આવી. આ વાત જયારે પીટરે જાણી ત્યારે શરૂમાં તો એને ગુસ્સો આવ્યો, ‘પ્રીમિયમની આટલી મોટી રકમ કોણ ભરશે? તારો બાપ?’ જવાબમાં ગરમાગરમી થઇ ગઇ. નેન્સીએ પોતાનું અપમાન કરવા બદલ અદાલતમાં જવાની ધમકી આપી. પીટર ઠંડો પડી ગયો, પણ એ ક્ષણથી જ એના દિમાગમાં એક કુટિલ કાવતરું વળ ખાવા માંડયું, એક વર્ષ પૂરું થવા દે, પછી જોજે કે આ વીમાની રકમ કોને મળે છે! પછી તો તારા કરતાંયે નાની અને વધારે રૂપાળી છોકરી ન શોધી કાઢું તો મને ‘ફટ’ કહેજે!

ઘટના બીજી. બે મહિના પહેલાં નેન્સીની ઓળખાણ વીલી સાથે થઇ, જે એક ઝૂનો સંચાલક હતો, ‘અરે, સ્વીટી! તારા જેવી સુંદરીએ તો મારી પત્ની થવા જેવું હતું. મારી પાસે અઢળક પૈસો છે.’

નેન્સીએ ત્યારે જ નિર્ણય કરી લીધો હતો, ‘જો સમયનો સાથ મળી રહેશે, તો એ ઇરછા પણ પૂરી થઇ જશે.’

શોપિંગનું બહાનું કાઢીને બહાર નીકળેલો પીટર સીધો એના મિત્રને મળવા પહોંચી ગયો. મિત્ર વનસ્પતિશાસ્ત્રનો નિષ્ણાંત હતો અને એ સમયે નોકરી ઉપર જ હાજર હતો.

‘હાય, મેક!’

‘અરે પીટર! ઘણા દિવસે દેખાયો ને કંઇ! આવ…’ હાથમાં રહેલા એક દુર્લભ છોડને ટેબલ પર મૂકીને મેકે મિત્રને આવકાર્યો. મેક નખશિષ વૈજ્ઞાનિક હતો. વનસ્પતિશાસ્ત્રના વિષયમાં એની ગણના વિશ્વના ટોચના જાણકારોમાં થતી હતી. પીટરની નજર મેકના ટેબલ ઉપર પડેલાં જાતજાતનાં પર્ણો, ડાળખીઓ અને નાનાં-મોટાં ફળો ઉપર પડી. એણે એક રૂપાળું પાકું ફળ પકડવા માટે હાથ લંબાવ્યો, ‘આ કયું ફળ છે, મેક?’

મેક બરાડી ઊઠયો, ‘હાં… હાં…! ડોન્ટ ટચ ઇટ, માય ફ્રેન્ડ! એ દુનિયાનું સૌથી ઝેરી ફળ ગણાય છે. એનું બોટોનિકલ નામ ‘ન્યૂમોફોરા એમેઝોના’ છે, પણ સામાન્ય રીતે તે ‘ડેથ મેસેન્જર’ના નામે જગવિખ્યાત છે. આ છોડની એક ડાળખી ઉપર પાંચ ફળો બેસે છે. એના એક ફળમાં એટલું કાતીલ ઝેર સમાયેલું હોય છે, જે એક હજાર માણસોને મારી નાખવા માટે પૂરતું હોય છે.’

‘એમ?!’ પીટરને આ ફળમાં જબરદસ્ત રસ પડયો, પણ એણે કળાવા ન દીધો. થોડી વાર ઇધર-ઉધરની વાતો ચાલતી રહી. અચાનક મેક ઊભો થયો, ‘યુ વેઇટ ફોર એ મિનિટ! હું જરા લેબમાં જઇને આવું છું.’ હવે ઓફિસમાં થોડી વાર માટે પીટર એકલો પડયો. એની આંખો સામે મોતના સંદેશવાહક જેવું ફળ પડેલું હતું અને વિચારોમાં એક ખતરનાક કાવતરું આકાર પામતું જતું હતું.

પીટરે ઝડપથી એનો હાથરૂમાલ કાઢયો. ટેબલ પર પડેલાં પાંચ ફળોમાંથી એક જે મઘ્યમ કદનું હતું એને રૂમાલમાં પકડીને, વીંટાળીને ખિસ્સામાં સરકાવી દીધું. થોડી જ વારમાં મેક પાછો આવ્યો. બંને મિત્રોએ કોફી પીધી. પછી પીટરે વિદાય લીધી.

બરાબર એ સમયે નેન્સી એના પ્રેમી વીલીની સાથે બેઠેલી હતી, ‘વીલી, ડિયર! આ પીટરનું કંઇક કર. હવે એની સાથે એક દિવસ પણ કાઢવો મારા માટે અસહ્ય બનતું જાય છે.’

‘એમાં કઇ મોટી વાત છે? તારા પીટરને જંગલમાં પિકનિક માટે લઇ જા! આફ્રિકાનાં ગીચ જંગલોની વરચે પયટર્કોને રહેવા માટે છૂટીછવાઇ ઝૂંપડીઓ ઊભી કરવામાં આવેલ છે. ત્યાં રહી આવો એક રાત…’

‘એક રાતમાં શું થવાનું હતું, વીલી?’

‘રાત તો બહુ લાંબી હોય છે, નેન્સી, પીટરનો જીવ લેવા માટે તો એક ક્ષણ જ બહુ થઇ પડશે.’

‘જીવ? પીટરનો? એક ક્ષણમાં?’

‘હા, બધી વ્યવસ્થા હું કરી લઇશ. તમારી ‘હટ’માં એક નાનું રસોડું હશે. ત્યાં એક ટોપલીમાં એક ખૂંખાર ઝેરી સાપ સંતાયેલો હશે. એટલો ઝેરી કે એના એક જ દંશમાં દસ વિશાળકાય હાથીઓને મારી નાખવાની ક્ષમતા હોય. તારે માત્ર એટલું જ કરવાનું કે મધરાતે તારા પતિને ગમે તે બહાને કિચનમાં મોકલી આપવાનો! બસ, એ પછી એક મહિનાની અંદર તું મિસિસ વિલિયમ બની ગઇ હોઇશ.’ આટલું બોલીને વીલી નેન્સીને વળગી પડયો. નેન્સી વિચારી રહી હતી કે પોતાના પતિને પિકનિક ઉપર જવા માટે રાજી શી રીતે કરવો! અને વિલિયમ વિચારી રહ્યો હતો કે એના ઝૂમાં સૌથી વધારે કાતિલ વિષ ધરાવતો સાપ કયો હશે!

ખ્ખ્ખ્

‘ઓહ! હું તો થાકી ગઇ, પીટર! પણ મઝા પણ એટલી જ આવી. જંગલો આટલાં સુંદર હોતાં હશે એ વાતની તો મેં કલ્પના પણ કરી ન હતી.’ નેન્સીએ પીટરના ખભે માથું ઢાળીને રોમેન્ટિક અદાથી કહ્યું. આખો દિવસ જંગલમાં રઝળપાટ કર્યા પછી ખરેખર બંને જણાં બેહદ થાકી ગયાં હતાં.

‘લાવ, હું તને ઊચકી લઉ!’ કહીને પીટરે નેન્સીને પોતાના મજબૂત હાથોમાં ઉઠાવી લીધી. એમની ‘હટ’ પચાસેક ફીટ જેટલી છેટી હતી. એ જ સ્થિતિમાં પત્નીને ચુંબનોથી નવડાવતો પીટર મંજિલ સુધી લઇ ગયો. સાંજ ઢળી ચૂકી હતી. નેન્સી સીધી પથારીમાં ઢળી પડી.

‘તારે જમવું નથી, ડાર્લિંગ?’ પીટરે બનાવટી પ્રેમથી પૂછી લીધું.

‘ભૂખ તો લાગી છે, પણ ઊંઘ બહુ આવે છે. રાત્રે જાગીશ ત્યારે કંઇક ખાઇ લઇશ…’ પત્નીનાં વાકયોથી પીટરને બત્રીસે કોઠે ટાઢક થઇ ગઇ.

‘હાશ!’ એ બબડયો, ‘રાત્રે એને ભૂખ લાગશે એ એની જિંદગીની આખરી ભૂખ હશે. જગતનું સૌથી વધુ કાતીલ ફળ નેન્સીની ભૂખને પણ મિટાવી દેશે… અને સાથે-સાથે નેન્સીને પણ…’ અને બનાવટી ઊંઘમાં સરી પડેલી નેન્સીને પ્રતીક્ષા હતી મધરાતના સમયે પીટરના ગળામાંથી ઊઠેલી એક મરણ ચીસની…!

એકમેકને ભયંકર હદે નફરત કરતાં પતિ-પત્ની એકબીજાના શરીરને આલિંગીને બનાવટી પ્રેમનો સચોટ અભિનય કરી રહ્યા.

રાતના બાર વાગ્યા હશે, ત્યાં નેન્સીની ‘નીંદર’ તૂટી, ‘પીટર ડિયર, આઇ એમ સો હંગ્રી… મારે કંઇક ખાવું પડશે.. વિલ યુ પ્લીઝ મેનેજ ફોર સમથિંગ ટુ ઇટ?’ નેન્સીએ એના ગળામાંથી સેકસી અવાજ કાઢીને પીટરને રસોડામાં જવા માટે મજબૂર કર્યો. પીટર પણ આ જ મોકાની વાટ જોઇને જાગતો ‘ઊંઘી’ રહ્ય હતો. એ બાગસું ખાતો, આંખો ચોળતો ઊભો થયો. નેન્સી શ્વાસ થંભાવીને પથારીમાં બેસી રહી હતી. પીટર રસોડામાં ગયો. એના હાથમાં ટોર્ચ હતી. એના પ્રકાશમાં એણે ફળોની ટોપલી તરફ હાથ લંબાવ્યો. અને…!

એક ભયાનક ચીસથી મધરાતનું જંગલ ચિરાઇ ગયું. નેન્સી હર્ષની મારી રસોડા તરફ દોડી ગઇ. એના આશ્ચર્ય વરચે પીટર ટોપલીની પાસે જ ઊભેલો હતો. એ હજુ પણ ચીસો પર ચીસો પાડી રહ્યો હતો. નેન્સીએ જોયું તો ફળોની ટોપલી ખાલી હતી.. અને જમીન ઉપર પંદરેક ફીટ લાંબો સાપ મરેલો પડયો હતો! નેન્સી પતિને વળગી પડી, ‘ઓહ ડિયર! તને કંઇ થઇ ગયું હોત તો મારું શું થાત!’ પીટરે ફરી પાછી બનાવટી ચુંબનથી એને નવડાવી નાખી, ‘મને કંઇ નહીં થાય, નેન્સી! ભગવાન આપણને કયારેય જુદાં નહીં થવા દે. ’ એને ખબર છે કે હું તને કેટલો બધો પ્રેમ કરું છું! આઇ લવ યુ, નેન્સી, આઇ લવ યુ!’

(શીર્ષક પંકિત : સૂર્યભાનુ ગુપ્ત)

Advertisements

3 Responses

  1. its nice story can i read everydaystory of dr sharad thakar

  2. but is there any twist or not like nency not eat that fruit or?bcoz if peter strive their life from python so one chance also become for nency?

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: